Alcumes de Santomé



Armada
Bande /-a
Barqueiro /-a
Brasileiro /-a
Camorra
Campante
Capitán /-a
Carabel
Carrizo /-a
Cazote /-a
Chimpacarros
Cougil
Durma
Entraquexantas
Estanqueiro /-a
Evaristo
Faxardo /-a
Ferreiro /-a
Fouceiro /-a
Garcia
Longines
Maneta
Manroi
Monea
Motora
Olleros
Petolo /-a
Pichón /-a
Portugués /-a
Quintairo /-a
Requena
Rexente /-a
Rinchán
Rolo /-a
Rubillo /-a
Sacristán /-a
Sardiñeiro /-a
Seijo
Sopas
Vertelo /-a
Xereque /-ca



Moradella ed.




Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

Amancio Seijo

Imaxe
Amancio Amancio Seijo Filósofo de Santomé 1 Um dia quatro coma hoje, coma hoje primavera, Amancio Seijo Pernea saiu caminho da feira. 2 Saiu cos nervos na pele, polo caminho a Cartelle. nim à  mulher lho dixera, nim sabia que ía a fazer. 3 Bulindo coma bulia, coa su boina de ladeira, bulindo bem decidido cara a conquista da feira. 4 Amancio Seijo Pernea que casou em Santo Tomé, dos Perneas de Xestosa, vaiche garrido a Cartelle, 5 polo sol do mediodia olhando à  Lusitania vai um home bem garrido, filho dos eidos das xestas. 6 Pode que mercar um marrao, ou mercará uma perica, e decidiu marchar a pé, sem ninguma companhia. 7 Pola serpe do Tapado : esqueceu-me a fouce na man, mecágona !, sosprendido. Bem, levo-a de companheira !. 8 Ao sair tam apurado, sequera pensara nela. Virás canda mim foucinha, serás minha companhia. 9 Entom, ja nom diu a volta, colhera-lhe certa presa, ainda que nom che sabia o cometido pra empres...
Ler máis

Pepe de Otilia

Imaxe
José Villar Pérez (Pepe de Otilia, fillo da tia Lolita) Pepe estuvera moitos anos en Venezuela ao servizo da Diplomacia, xunto coa muller, Otilia. A filla, Pepiña, quedou en Santomé coa aboa Angelina. Cando volveu pra Santomé fixo a casa nas Airas e puxo o Bar-Comercio. Dispois mercou un camión, un Ebro vermello coa caixa de ferro. Transportaba con il materiais e xente pola bisbarra. Mais tarde, agarrou a licencia   do taxi (nº 1 de Cartelle) e mercou unh Seat Mil Cincocentos negro brillante, que coronaba velo, co canveo das marchas no volante e os asentos de diante xuntos, dunha peza o xeito de sofá de polipiel da boa. Collían tres persoas diante. Co taxi, de feira en feira, vivíache coma unh rei. Gastábache   bo bandullo. Érache moi miniñeiro. Acórdame   de meter a rapazallada na caixa do Ebro pra darlles unh noreo naquelas pistas de terra. Moradella ed.  
Ler máis